AKROBATA ALEKSIĆ NA “ZIDU SMRTI” (6)

Ili: tako hrabrog, inteligentnog, humanog i visprenog čoveka “majka jedanput rađa u hiljadu godina”…

Knjaževački vremeplov – od sporta do politike

Objavljujemo seriju kraćih tekstova sa originalnim, već požutelim, fotografijama o nastanku i razvoju, o usponu knjaževačke “kaldrme” i institucija u “Srpskoj Veneciji”, gradu bogate tradicije i kulture. Ove pričice samo su uvod u kasnije veće zapise o starom Gurgusovcu, potom Knjaževcu na dve reke i više mostova, o vekovnim graditeljskim zamasima i stvaranju ambijenta koji odslikava život, vreme i događanja. Rubrika će vremenom biti dopunjavana i predstavljaće ogledalo ambicija i stvaralačkog zanosa ove znamenite srpske male a naše, fine varoši…

Dragoljub Aleksić, rođen u Vini kod Knjaževca 1910. godine. Bio je  akrobata svetskog glasa, te filmski scenarista, reditelj, producent i glumac. Nakon završene osnovne škole i kovačkog zanata napušta rodno selo i odlazi u Beograd. Tamo formira sopstvenu akrobatsku artističku trupu i ubrzo postaje jedna od najslavnijih domaćih ličnosti svog doba. Aleksić je između dva svetska rata nastupao širom cele Jugoslavije i Evrope.

Poznat je njegov nastup u Knjaževcu na Trgu kralja Petra 1933. godine kada je izvodio vratolomije sa biciklom balansirajući po visoko razapetoj žici na konstrukciji (“stub smrti”) koju je sam napravio u radionici Voje Vasića.Repertoar neobičnih tačaka kasnije je obogatio (zaustavljanje dva automobila u pokretu, “ispaljivanje” iz topa, savijanje železa, kidanje lanaca). Posebna atrakcija bio je njegov neponovljivi nastup na avionu u letu: držanje zubima za krilo letilice i ravnoteža na jednoj nozi, zatim držanje jednom rukom za avion dok je u drugoj ruci lepršala zastava… Ove akrobacije Aleksić je izveo 1954. godine u Vini i Knjaževcu.

Dragoljub piše scenario, režira, producira i igra glavnu ulogu u prvom srpskom filmu sa snimljenim dijalogom “Nevinost bez zaštite”. Film je videlo oko 80.000 ljudi.

Zbog ovog, u amaterskim uslovima snimljenog filma, Aleksić ima problema sa Nemcima, ali i sa našim novim vlastima nakon oslobođenja. Film “Nevinost bez zaštite” je sačuvan samo u fragmentima koje je, uz Aleksićev komentar, Dušan Makavejev 1968. ponovo stavio u svoj istoimeni film.

Osim velike hrabrosti i artističke veštine, ono što Aleksića čini još većim herojem ondašnjeg i današnjeg vremena, jeste neshvatljiva humanost koju je iskazivao tokom cele karijere. Donirao je velike pare različitim humanitarnim, sportskim i ostalim udruženjima građana. Njegov evropski značaj i slavu potvrđuju brojni dokumenti, zahvalnice, priznanja, kao i novinski članci koji upečatljivo odslikavaju Aleksićev lik i delo.

Umro je u Beogradu 1985.godine u domu za stare, na Bežanijskoj kosi, u krajnjem siromaštvu. Od tada do danas, lik Dragoljuba Aleksića predstavlja značajnu tačku interesovanja u umetnosti i teorijskim raspravama u Srbiji. Na velkika vrata ušao je u zlatnu ekipu znamenitih Knjaževčana ili – u one koje “majka jadanput u hjiljadu godina rađa”.

U naselju Zemun polje i danas – kao uspomena na “čoveka od čelika” – posotji ulica. Bio je isitnska urbana legenda Beograda. Neviđene akrobacije izvodio je i pred Josipom Brozom i engleksom kraljicom Elizabetom kjima je, pisao je i čuveni “Tajms”, zastajao dah.

O srpskom “čoveku od čelika”, u skorije vreme, pisao je dnevni list BLIC ( 17. avgust 2015.) 

solarismedia

Vesti iz istočne Srbije